logo
titel

Een kleine fout?

De toekomst van de kinderen en de ouders

Inmiddels hebben zo'n 6-8 kinderen hun aanvankelijke beschuldiging impliciet of expliciet ingetrokken. Dit getal is niet exact, omdat sommige herstelprocessen nog gaande zijn.

Impliciet wil zeggen: er zijn weer contacten tussen kind en ouders ontstaan, maar het 'verhaal' blijft - voorlopig? - onbesproken. Deze groep noemen wij, naar analogie van de FMSF, returners.

Expliciet betekent: de beschuldiging is met zoveel woorden herroepen; dit zijn retractors. Niet alleen zijn retractors veel bevredigender voor hun ouders dan returners, uit hun verhalen kan ook nauwkeurig worden afgeleid hoe die trauma/incestherinneringen naar boven zijn gekomen respectievelijk in therapie zijn opgewekt. Vooral dat laatste: in therapie door therapeuten opgewekt, ingeplant. Bij vrouwen die om wat voor reden of oorzaak dan ook depressief waren geworden, geestelijk ziek waren geworden, oorzaken zochten voor het feit dat ze 'niet lekker in hun vel zaten' en erger.

Alle ten onrechte beschuldigde ouders hopen er natuurlijk op dat hun kind vroeger of later de beschuldigingen zal herroepen; desnoods impliciet. Voordat het zover is, hopen de ouders, dat het dan tenminste goed met hun kind zal gaan. Soms zijn ze daar een beetje van op de hoogte, bijvoorbeeld via een ander kind. Meestal echter weten de ouders jaren- en jarenlang niets over hun kind. Is het getrouwd? Heeft het zelf inmiddels kinderen? Is het gelukkig...?

We moeten vrezen dat veel (?) kinderen niet tot herroepen in staat zullen blijken te zijn. Omdat ze in de traumawaan blijven geloven; die kinderen zijn en blijven waarschijnlijk geestelijk ziek. Of omdat ze er niet op terug durven te komen; dat betekent eveneens een grote tragedie.

En de ouders?

De FMSF - die zoals bekend 2 jaar vóórloopt op de WFH - raadt ouders aan te blijven hopen (en bidden, als dat hen troost geeft) en waar mogelijk 'de deur op een kier te houden'. 'Laat blijken dat je er nog bent, dat je er ook nog voor dat kind bent, dat het altijd terug kan komen'.

Maar tevens wordt aangeraden, om zelf dóór te gaan met leven, met elkaar, de eventuele andere kinderen en kleinkinderen, met de rest van de familie en je vrienden. 'Laat deze tragedie niet je leven verwoesten.'


Volgende >>